بسمه تعالی

برنامه های اجرا شده در فروردین ماه بشرح زیر میباشد :

 از آخر به اول :

۱- برنامه پیمایش خط الراس میشو به گوی زنگی

زمان : جمعه اول اردیبهشت

اعضاء : حبیب اله داداشی ، قربان و امین رستمی ، مهدی امیر خانی و خسرو یوسفی

ساعت ۳۰/۵ از تبریز حرکت کردیم ساعت ۴۰/۶ صعودمان را به قله میشو شروع نمودیم مسیر حرکت از یال غربی (یال سمت راست مسیر عمومی)

بود که در دو خواهرون به مسیر عمومی وصل میشود ساعت ۵۰/۸ بر فراز قله میشو بودیم دمی استراحت و گرفتن عکس ساعت ۹ دوباره جهت

 پیمایش خط الراس میشو ، گوی زنگی به راه افتادیم گرده اول مسیر را با توجه به اینکه از برف پوشیده بود به سختی پایین آمدیم این مسیر که در اواخر اردیبهشت ماه پوشیده از ریواس (اُشقون ) میباشدهنوز خبری نیست و جوانه های سرخ رنگ ریواس یواشکی دارند از خاک سر بیرون میاوررنددر محلی صبحانه را میخوریم و دوباره حرکت میکنیم تمامی قله های فرعی مسیر را یکی پس از دیگری صعود میکنیم ولی من همچنان نگران آخرین

 گذرگاه میباشم جایی که برف مسیر را پوشانده و عبور از خط الراس نیز کمی مشکل میباشد صعود و فرودهایمان را انجام میدهیم بالاخره به محل گذرگاه آخر میرسیم همان جوری که فکر میکردم بود سه نفرمان از خط

 الراس و من و مهدی از مسیر پایین که پوشیده از برف بود حرکت کردیم ولی تنها مقداری توانستیم ادامه مسیر دهیم زیرا ارتفاع برف خیلی بیش از آنچه که ما فکر میکردیم بود و ما هم بناچار خود را بالا کشیده و به خط الراس رسیدیم در آنجا دوستان بر سر ضخره ایی منتظر ما بودند و بعد از

 فرود از اینجا فقط یک قله فرعی مانده بود که به گوی زنگی برسیم که در اینجا یکی از همنوردان اصرار داشتند که مسیر خطرناک است برگردد خلاصه توانستیم دوستمان را راضی کنیم و ادامه مسیر دادیم و از آنجا نیز پایین آمدیم

و قله فرعی مانده را نیز صعود کردیم و نوبت به گوی زنگی رسید ساعت ۲۰/۱۴ بر فراز گوی زنگی زیبا سجده شکر نمودیم پیمایش ما حدود ۵ ساعت طول کشیده بود در حالیکه ما در سایر مواقع این مسیر را حداکثر در ۳ ساعت می پیمائیم

در اینجا نقاش بی بدیل طبیعت تابلو نقاشی زیبایی را به معرض نمایش گذاشته بود در سمت شرق قله میشو و مسیر زیبایی را که پیموده بودیم

 قله شانجان در سمت جنوب و قله علی علمدار با خط الراس پر پیچ وخم اش در غرب ودر سمت شمال در دور دستها بعد از دشت مرند قله سلطان سنجر و کیامکی خود نمایی میکردند و نظاره گر  همدیگر بودند با  گروه کوهنوردی آذر داغ که از شهرستان میاندوآب آمده بودند و باهم به قله رسیده بودیم حال و احوال میکنیم و عکس میگیریم به جان پناه گوی زنگی که در نزدیک قله است آمدیم و ناهار خوردیم  و از یال پائین جان پناه فرود آمدیم چه فرود آمدنی با اجازه دوستانم از بالا روی برف سوار کلنگم شدم و عاشقانه در حالیکه نظاره گر طبیعت زیبا بودم به دره گوی زنگی رسیدم و منتظر ماندم تا دوستانم برسند و باهم به پیمایش دره گوی زنگی ادامه دادیم و عصر ساعت ۳۰/۵ به محل حرکتمان رسیدیم.

۲- برنامه میشو

زمان جمعه : ۲۵ فروردین ماه ۹۱

این صعود که به تنهایی توسط خودم انجام شد ساعت ۳۰/۷ به پای قله میشو رسیده بودم در این برنامه نیز از یال غربی مسیر عمومی بالا رفتم و ساعت ۳۰/۹ بر فراز قله میشو بودم در مسیر آقای قربان رستمی با پسرش امین را دیدم و در بالای قله نیز دوستان قدیمی ام که در صعود آرارات با هم بودیم آقای نجف پور و خانم فرزانه رادنژاد را دیدم و با هم احوالپرسی کردیم و ساعت ۱۰ به پائین برگشتم در این صعود نیز آزاد و رها از همه چیز در میان برفها از بالای دو خواهرون سوار کلنگم از روی برفها به پائین سرازیر شدم این صعود نیز با توجه به تنهاییم لذت خاص خودش را داشت .   یادش به خیر

۳- برنامه عینالی - دند

زمان جمعه ۱۸ فروردین

در این صعود که مخصوصاً تا عینالی در میان انبوه جمعیت دوستدار طبیعت بودم ولی خودم تنها بودم ساعت ۳۰/۷ از پائین عینالی حرکت کردم و پس

از رسیدن به عینالی که واقعاً در این فصل زیباتر شده است جهت صعود به قله دند به کهلیک بولاغی سرازیر شدم و از آنجا به آجی چایی (تلخه رود) پائین سد شهید مدنی فرود آمدم

و در آن سوی رودخانه از پلهلی دره ( دره پلنگ ) بالا رفتم در جایی خوش آب و هوا صبحانه ام را خوردم مسافران دند از این مسیر خیلی خیلی اندک بودند از دوستان قدیمی در این صعود آقای گرامی و آقای حاج حسن ذرع چارکچی را دیدم و تا پای قله دند تنها رفتم ولی در اینجا به انبوه دوستداران دند که از مسیر ونیار و سویودلوق (بیدزار)می آیند می پیوندم و ساعت ۱۲ به وصالش میرسم و خدا را شکر میکنم و عکسی میگیرم و از مسیر ونیار بر میگردم. یادش به  خیر

بسمه تعالی

 بسمه تعالی

صعود زمستانی سبلان (صعود ۴۰)

اعضاء : مهدی امیر خانی ٬ داود خالقی ٬ خسرو یوسفی

مورخه : ۲۷ و ۲۸ بهمن ماه ۹۰

ساوالان آی ساوالان                باخ هاوالان 

دردین آلان چوخدو منیم تک        سورم داغ دروی بت بروی جانلا تنیم تک 

         قارا آغلی قارا باغلی قارا داغلی وطنیم تک

آی بوتون وارلیغی گویچک          دلی وورقونلارا باش چک

      آی طبیعت گوزلی چوخلو گوزلیک گوزی سنسن

      نه بیلیم بلکه ده دنیده بهشتین اوزی سنسن 

 سومین صعود زمستانی سبلان را که چهلمین صعودم به قله سبلان بود در حالی انجام دادیم که از مدتها پیش تمرینات را شروع کرده و فقط منتظر هوای مساعد بودیم که ناگهان روز چهارشنبه ۲۶ بهمن با ملاحظه سایت هوای سبلان متوجه شدم هوای روز جمعه ۲۸ بهمن تا بعد از ظهر صاف و سرعت باد ۴۰کیلو متر و درجه برودت هوا ۳۷- میباشد و فقط هوای روز پنجشنبه برفی بود که آن روز هم ما فاصله بین  شابیل و پناهگاه را باید طی میکردیم بلافاصله با آقا مهدی تماس گرفتم و انگار ایشان نیز منتظر این خبر بودندبا دوست دیگرمان آقای خالقی نیز هماهنگ شدیم و قرار شد فردا صبح ساعت ۶ حرکت کنیم هماهنگی راحت در گروههای کوچک کوهنوردی از امتیازات بزرگ این نوع گروهها میباشد بعد از ظهر خریدها و تدارکات را انجام دادیم قبل از صعود واقعی سبلان انگار بارها و بارها صعود خیالی سبلان را در ذهنم انجام دادم  و شب را به امید دیدار قریب الوقوع سبلان با یاد خدای سبلان بخواب رفتیم

صبح جمعه ۲۷ بهمن ساعت ۱۵/۶ از تبریز حرکت کردیم از شهرهای اهر و مشکین شهر گذشتیم نگران جاده لاهرود به شابیل بودم که به علت برف و کولاک شاید بسته باشد ولی راه باز و سبلان منتظر ما بود به شابیل رسیدیم از آقای خالقی خواستم ماشین را در محوطه کارگاه تله کابین پارک نماید زیرا موقع برگشت از پارکینگ شابیل راه سربالایی بوده و معمولاً بعلت کولاک برف بسته میباشد ولی قبول نکرد و ماشین را در پایین پارک نمود

سریع کوله هارا می بندیم و ساعت ۱۵/۱۰ شروع صعود برنامه امروز ما یعنی فاصله بین شابیل و پناهگاه بود هوا تقریبا خوب بود شیب مسیر تله کابین را بالا رفتیم برف شروع به باریدن کرده بود ولی سرعت باد آنقدر زیاد نبود سعی میکردیم مسیری را برویم که کمترین برفکوبی را داشته باشیم بعد از طی مسیر تله کابین و عبور از دره سمت چپ و کمی صعود به جاده رسیدیم و مطمئن شدیم که راه را درست آمده ایم ولی بازهم از مسیرهای میانبر راهمان را انتخاب کردیم بارش برف همچنان ادامه داشت با ادامه مسیر در میان هوای کمی مه آلود از دور مناره های پناهگاه دیده شد خوشحال شدیم و با اندکی برفکوبی به پائین پناهگاه رسیدیم و سبلان نیز در میان مه و ابرها خود را پنهان کرده بود و گاهی دیده میشد انگار مشغول استراحت بود و گاهاْ به ما نظاره میکرد از سربالایی نزدیک پناهگاه نیز خود را بالا کشیدیم و ساعت ۳ به پناهگاه رسیدیم با بررسی پناهگاهها در داخل پناهگاه بزرگ اطاقی را برای شب مانی انتخاب کردیم چایی و غذا و میوه خوردیم و جهت استراحت به داخل کیسه خواب رفتیم هماش به فکر فردا بودم رفتار سبلان با ما چگونه خواهد بود ؟  

شب شد زود زود برای بررسی هوا به بیرون میرفتم کولاک شدید همچنان به در و دیوار پناهگاه می کوبید و ما را از دیدار سبلان مایوس میکرد سرعت باد خیلی زیاد شده بود بطوریکه اگر میخواستیم از اینجا برگردیم هم من نگران بودم با دوستانم آقای داداشی و آقای ستوده تلفنی تماس گرفتم و خواستم از اینترنت از وضعیت هوای فردای سبلان مطلع شوم هر دو نوید هوای صاف فردا را می دادند ولی اصلا باور کردنی نبود در پناهگاه اوضاع جور دیگری بود همنوردانم نیز آقا مهدی و آقای خالقی تقریباٌ صعود فردا را غیر ممکن می دانستند ولی وقتی شب ساعت حدود ۳ آقا مهدی به بیرون رفت و برگشت گفت هوا کاملاْ صافه بلافاصله خودم نیز به بیرون رفتم دیدم هوا کاملاْ صاف و آسمان پرستاره می باشد برگشتم و قرار شد صعود کنیم کوله ها را می بندیم و ساعت ۴ صعودمان را شروع نمودیم

شیب اول را از مسیر یال سمت چپ بالا رفتیم نگرانی بیشتر من از صعود شیب دوم بود که سینه کش آن را برف کاملاْ پوشانده بود و با توجه به بارش برف تازه به نظر خطر ناک می آمد با بررسی مسیر مناسب ترین محل را برای عبور از آن در نظر گرفتیم و بصورت خط مستقیم برفکوبی را شروع کردیم واقعاْ برفکوبی سنگینی بود همیشه ما این مسیر را در عرض تقریباْ نیم ساعت می پیمودیم حدود ۵/۱ ساعت طول کشید تا ما از اینجا رد شدیم و تقریباْ قسمت سخت صعود ما به پایان رسید لختی استراحت و عکس از طلوع خورشید سبلان و ادامه مسیر ٬ سعی کردیم بعد از این کمترین برفکوبی را داشته باشیم و مسیر کاملاْ پرچم کوبی شده بود وقتی به محل خسته نباشید

 رسیدیم به دیدار سبلان امیدوارتر شده بودیم از آخرین شیب نیز خود را بالا میکشیم به سنگ محراب میرسیم که الحق سنگ امید دیدار سبلان میباشد و مسیر مان را ادامه می دهیم

بعد از چند دقیقه خود را در کنار دریاچه زیبای سبلان می بینیم کاملاْ یخ بسته است سلام میکنیم بر قامت رسای سبلان بر دریاچه زیبای سبلان بر پاکی سبلان ساعت ۳۰/۱۲ میباشد عکس می گیریم پرچم یا ابوالفضل العباس علیه السلام را در میان برفهای سبلان نصب میکنم و به همدیگر این صعود را تبریک میگوئیم و با سبلان تا درودی دیگر بدرود میکنیم

 و بر میگردیم ودر روی برفهای پاک وآزاد سبلان آزادی را واقعاْ به تمام معنی آن احساس میکنیم و ساعت ۴۰/۳ به پناهگاه میرسیم و وسایلمان را جمع میکنیم ساعت ۱۵/۴ پناهگاه را ترک میکنیم و ساعت ۳۰/۷ به شابیل میرسیم ماشین در سربالایی مورد اشاره در اول گزارش گیر میکند زنجیرچرخهاش و بستیم و حرکت کردیم  خداحافظ سبلان تا برنامه ایی دیگر .

بسمه تعالی

صعود زمستانی سبلان

صعود زمستانی سبلان در تاریخ ۲۷ و ۲۸ بهمن ماه انجام گردید عکسها و

گزارش برنامه انشااله بزودی در صدای کوهستان ارایه خواهد شد.   

بسمه تعالی

رهسپار سبلانیم

با نام و یاد خدای سبلان انشااله فردا ۲۷ بهمن ماه عازم سبلانیم فردا هوا برفی ولی روز جمعه که ما از پناهگاه قله را انشااله صعود خواهیم کرد هوا تا عصر آفتابی میباشد و سرعت باد حداکثر در پنجشنبه و جمعه به ترتیب ۵۰و ۴۰ کیلو متر و دمای هوا ۳۷- نوشته شده است